Non obrigues aos teus fillos a dar bicos

fillos

Recordas cando de pequen@ te obrigaban a saudar cun bico a ese parente que ti non coñecías? Gustábache que persoas que apenas sabías quenes eran che agarraran as bochechas mentres che decían aquilo de “ai que nen@ máis guapiñ@, dame un biquiño”.

Resultábache agradable? Pois claro que non, de feito é probable que tentaras evitar esa situación na medida do posible. Entón, por que presionas agora aos teus fill@s para que den bicos a contragusto ou por que lles porfías bicos aos retoños de amig@s ou familiares?

 

Razóns polas que non debes obrigar aos nen@s a saudar con mostras de agarimo

Hai nen@s que dan bicos se alguén lle los pide sen ningún tipo de reparo, pero hai outros que non, o cal non ten nada de malo. Cando os cativos amosan resistencia para dar bicos ou abrazos a persoas coas que non teñen confianza, moitos pais e nais soen obrigalos a manifestar ese afecto que non lles sae de forma natural. Se ben a intención dos pais/nais é boa, facer isto non é o máis recomendable, pero por que?

  • @s nen@s son @s don@s do seu corpo e dos seus sentimentos. Deben ter claro dende pequenos que eles son os que teñen que decidir como, cando e a quen demostrar agarimo.
  • Para @s meniñ@s os bicos son demostración de cariño. Os adultos sabemos que dar dous bicos é un convencionalismo social, pero @s nen@s non entenden que é unha cuestión de cortesía.
  • Coma os adultos, @s nen@s tamén se sinten incómodos cando os obrigan a facer algo en contra da súa vontade.
  • Se ti lle ensinas aos teus vátagos que teñen que dar bicos a persoas que para el@s son descoñecidas, poden chegar a confundirse e querer dar bicos a calquera, incluso en situacións inapropiadas.
  • Un nen@ debe aprender a decir non ao contacto físico indesexado, non lle ensines a bicar ou abrazar en contra da súa vontade.
  • Os cativos aos que se presiona a dar bicos cando alguén lle los pide, poden entender que os demáis teñen dereito a solicitar aloumiños cando e como queiran, interiorizando que os desexos de calquera persoa son máis importantes cos deles.
  • Dar bicos para saudar non é unha conducta complexa, non esixe dun complicado adestramento. Só tes que esperar a que comprendan que é unha costume social, e é algo que van a aprender observando aos maiores. Se queres que @s teus fill@s saúden cun bico, predica ti co exemplo.

 

Coñecidos ou parentes un chisco impertinentes

Estarás che@ de padecer esceas típicas nas que un coñecido se acerca ao teu fill@ a pedirlle un bico, xa sexa nunha reunión familiar na que cuñados, primos e demáis familia se abalanzan sobre el/ela, ou mesmo cando vas pola rúa e te tropezas con fulanito de tal. Se o teu retoño non quere bicar, estarás afeit@ a escoitar frases como:

“Ai! Que tímido”

 “Nótase que ainda non vai a escola…”

“Dame un biquiño oh, a ver, dame un bico. Senon roubocho!”

“Acabáronseche os bicos ou que?”

“Que vergonzoso, por favor”

“Non me das un bico? Ai que triste me poño se non mo das”

“Que caro che costa darme un bico?”

 “Se non mo das non te vou querer”

“Que pouco sociable”

“Ay que malo es que non me queres dar un bico”

(E un longo repertorio máis de improperios e absurdeces varias).

 

Como actuar nestas situacións

Ti que fas neses momentos? Dis algo? Non dis nada? Obrigas á/ao pequen@ a dar un bico? Préndeselles lume? E a pregunta do millón, por favor sé franc@: presionas ao teu fill@ a mostrar afecto poque relamente che preocupa que non saúde ou polo que cres que poderían pensar de ti os adultos se non intentas que dé esa mostra de afecto?

O meu consello é que non forces ao nen@ a dar un bico só para evitar ofender a un familiar ou para impedir que pense que estás malcriando ao pequen@. @ nen@ non ten o problema, o problema está no adulto que antepón o seu desexo de querer que lle dean un bico ao do nen@ a non querer dalo. Recorda que ao pequen@ dalle igual que esa muller sexa Maruxa, a cuñada da prima do veciño do segundo esquerda, para el/ela é unha descoñecida.

Con frases como “Non, non é tímid@, é que non ten confianza contigo” poderás sair airos@ da situación. En función da confianza que teñas coa persoa que solta as perlas anteriores, podes explaiarte máis ou menos: “gáñate a súa confianza e verás como tarde ou cedo che expresa agarimo” por exemplo, ou mesmo lle podes cantar as cuarenta se che peta.

 

Conclusións

Se o teu fill@ non desexa dar aloumiños e se sinte incómodo ante as demandas de afecto de persoas que non coñece moito ou nada, non o forces. Presionalo para que dea bicos non é nin recomendable nin necesario. Non lles fagas pasar por ese mal trago.

Que ten de malo que non queira dar un bico? Nada.

bicos

 

Janet Díaz Portela

Psicóloga social e sanitaria

Col. G-5097

Autor: psicologajanetdiaz

O meu nome é Janet Díaz Portela, son licenciada en Psicoloxía, formación que completei co Máster en Psicoloxía Xeral Sanitaria, Máster de Coaching para a Motivación e os Procesos de Cambio e o Máster de Práctica Clínica en Saúde Mental. Creativa e divertida, considero o meu traballo como algo máis ca unha profesión. Disfruto axudando a mellorar a vida das persoas, sendo fundamental a actualización de coñecementos para ofrecer o mellor servizo posible. Son esixente e eficiente, con ambición para mellorar día a día no terreo laboral e persoal.

Deixa unha resposta

O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *